CWE-862

Podatność w Microsoft Teams (CWE-862: Missing Authorization) pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć. Ocena CVSS 10.0 oznacza maksymalne ryzyko — brak wymagań uwierzytelnienia ani interakcji użytkownika czyni ją szczególnie niebezpieczną.

W wersjach PraisonAI wcześniejszych niż 4.6.40 wbudowany workflow GitHub Actions dla Claude jest podatny na command injection — niezaufowany zewnętrzny kontrybutor może wstrzyknąć dowolny kod powłoki poprzez specjalnie spreparowaną nazwę gałęzi pull requesta. Podatność otrzymała maksymalną ocenę CVSS 10.0, ponieważ nie wymaga uwierzytelnienia ani interakcji ze strony ofiary, a jej skutki obejmują pełen dostęp do repozytorium.

SiYuan przed wersją 3.7.2 zawiera krytyczną lukę braku autoryzacji w endpoincie POST /mcp, która przy włączonym trybie anonimowego serwera Publish pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu zdalnie przejąć pełną kontrolę nad aplikacją. Podatność umożliwia odczyt poufnych danych konfiguracyjnych, zapis dowolnych plików oraz instalację złośliwego pluginu wykonywanego z uprawnieniami administratora.

Podatność w usłudze Azure DNS polega na braku wymaganych mechanizmów autoryzacji (CWE-862), co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na eskalację uprawnień przez sieć. Ocena CVSS 10.0 (CRITICAL) wskazuje na maksymalne ryzyko — atak nie wymaga żadnych uprawnień ani interakcji użytkownika.

FOSSBilling w wersjach od 0.5.4 do wcześniejszych niż 0.8.0 zawiera krytyczną podatność polegającą na pominięciu autoryzacji w obsłudze ról API. Atakujący bez żadnych poświadczeń może uzyskać dostęp do uprzywilejowanych endpointów administracyjnych `/api/system/*`.

W pliku AndroidManifest.xml systemów Google Android oraz Samsung Wear OS istnieje możliwość wywołania trwałego lokalnego ataku typu denial of service z powodu brakującej weryfikacji uprawnień. Podatność nie wymaga żadnych dodatkowych uprawnień ani interakcji użytkownika, co znacząco obniża próg jej wykorzystania.

W komponencie SettingsLib systemu Android wykryto błąd logiczny prowadzący do pominięcia wymaganego sprawdzenia uprawnień. Podatność umożliwia lokalne podwyższenie uprawnień bez konieczności posiadania dodatkowych uprawnień wykonania ani interakcji użytkownika.

W komponencie NFC systemu Android istnieje możliwość sfałszowania zdarzenia NFC z powodu brakującego sprawdzenia uprawnień (missing permission check). Podatność umożliwia lokalną eskalację uprawnień bez konieczności posiadania dodatkowych uprawnień wykonawczych i bez interakcji użytkownika.

W komponencie Package Manager systemu Android istnieje możliwość ominięcia kontrolera blokady urządzenia z powodu brakującej weryfikacji uprawnień. Podatność umożliwia lokalną eskalację uprawnień bez konieczności posiadania dodatkowych uprawnień wykonania ani interakcji użytkownika.

W komponencie Telecomm systemu Android istnieje możliwość zainicjowania nieautoryzowanego połączenia telefonicznego na skutek obejścia mechanizmu kontroli uprawnień (permissions bypass). Podatność klasyfikowana jest jako krytyczna z wynikiem CVSS 10.0, co oznacza pełne ryzyko dla poufności, integralności i dostępności systemu.

W komponencie NEF projektu free5GC (otwartoźródłowa implementacja sieci rdzeniowej 5G) przed wersją 4.2.2 trasy grupy nnef-oam są dostępne bez jakiegokolwiek mechanizmu autoryzacji OAuth2/bearer-token. Atakujący z dostępem sieciowym do interfejsu SBI może wywoływać te endpointy bez nagłówka Authorization i uzyskiwać odpowiedź 200 OK.

W komponencie SMF projektu free5GC (open-source implementacja sieci 5G core) endpointy zarządzania UPI są dostępne bez jakiegokolwiek mechanizmu autoryzacji OAuth2/bearer-token. Atakujący z dostępem sieciowym do interfejsu SBI może wykonywać operacje odczytu, zapisu i usuwania konfiguracji węzłów UP bez podawania nagłówka Authorization, co stanowi krytyczne zagrożenie dla integralności infrastruktury 5G.

Krytyczna podatność w Google Cloud Application Integration pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu zdalnie wykonać dowolny kod oraz uzyskać dostęp do poufnych danych wewnętrznych. Wynika ona z nieprawidłowej kontroli dostępu do wewnętrznych punktów końcowych API, które zostały przypadkowo wystawione publicznie.

Podatność w serwerze Paperclip (Node.js) umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu przejęcie pełnej kontroli nad systemem (RCE) bez podania jakichkolwiek poświadczeń i bez interakcji użytkownika. Dotyczy domyślnej konfiguracji wdrożeń działających w trybie 'authenticated', co czyni ją szczególnie niebezpieczną.

Podatność w Dgraph pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie mutacji administracyjnej restoreTenant bez jakiejkolwiek weryfikacji tożsamości. Umożliwia to nadpisanie całej bazy danych, odczyt plików po stronie serwera oraz przeprowadzenie ataku SSRF — co przy ocenie CVSS 10.0 czyni ją ekstremalnie krytyczną.

Podatność w Acronis Cyber Protect wynika z braku mechanizmu autoryzacji (CWE-862), co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na zdalne ujawnienie wrażliwych danych oraz ich manipulację. Ocena CVSS 10.0 wskazuje na maksymalne ryzyko — podatność jest trywialna do wykorzystania i nie wymaga żadnej interakcji użytkownika.

Podatność w systemie JEHC-BPM 2.0.1 umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu zdalne wykonanie dowolnego kodu (RCE) poprzez endpoint /server/executeExec. Otrzymała maksymalny wynik CVSS 10.0, co czyni ją jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla systemów BPM opartych na tym oprogramowaniu.

Podatność w systemie wiki YesWiki umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu zainicjowanie tworzenia kopii zapasowej całej witryny i jej pobranie bez logowania. Ze względu na przewidywalną nazwę pliku archiwum, atakujący może wielokrotnie wywoływać tę operację, co stanowi poważne zagrożenie dla poufności danych i dostępności systemu.

Descor Infocad w wersji 3.5.1 i wcześniejszych posiada krytyczną podatność polegającą na nieprawidłowej implementacji mechanizmu autoryzacji. Błąd umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu zdalny dostęp do chronionych zasobów systemu bez żadnych ograniczeń sieciowych.

Podatność w Coolify (open-source narzędzie do zarządzania serwerami i aplikacjami) pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi przypisać dowolny istniejący prywatny klucz instancji do własnego serwera. W sprzyjających warunkach konfiguracyjnych atakujący może wykonywać dowolne polecenia na serwerze ofiary.